20070227

Φυλλίς

Η Φυλλίς ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά της Θράκης. Ερωτεύτηκε τον Δημοφώντα, γιο του Θησέα, την ερωτεύτηκε πολύ κι εκείνος και έζησαν μαζί αγαπημένοι.
Κάποτε ο Δημοφώντας νοστάλγησε την πατρίδα του και θέλησε να πάει στην Αθήνα για λίγο. Η Φυλλίς έμεινε πίσω να τον περιμένει.
Τα χρόνια περνούσαν κι εκείνος δε γυρνούσε.
Απελπισμένη η Φυλλίς κρεμάστηκε σε ένα δέντρο και εκείνο κράτησε τη ψυχή της.
Από τότε δεν ξανάβγαλε φύλλα, ούτε άνθισε ποτέ ξανά.

Κάποιο Γενάρη με τα χιόνια γύρισε ο Δημοφώντας . Όταν έμαθε για το χαμό της αγαπημένης του Φυλλίς, αγκάλιασε το δέντρο συντετριμμένος κι έκλαψε πικρά.. τότε εκείνο άρχισε να βγάζει λευκά λουλούδια..
Η ψυχή της βασιλοπούλας γέμισε χαρά αλλά δεν ξαναπήρε ποτέ ανθρώπινη μορφή.
Έμεινε δέντρο και κάθε Γενάρη στολίζεται ολόλευκο



Η αμυγδαλιά, σύμβολο ελπίδας, αγάπης που δε νικιέται από το θάνατο


6 σχόλια:

N.Ago είπε...

Αυτή με τα σπουργίτια να ξεκουράζονται, είναι όλα τα λεφτά πάντως.
Καλησπέρες !

northaura είπε...

που ειναι η αγαπη που δε νικιεται απο τιποτα, ε;

mario είπε...

n.ago, είναι πανέμορφα, όντως:)

northaura, γι αυτη την αγάπη μιλάμε, ναι:)

Μέρα καλή να έχουμε

ο δείμος του πολίτη είπε...

Ωραίος μύθος που δικαιολογεί την ύπαρξη και τη μοναδική ομορφιά της αμυγδαλιάς μέσα στο λευκό πέπλο του χειμώνα.

ellinida είπε...

Μου άρεσε! :)))

giorgos είπε...

Δε ξερω για το δεντρο παντως η Φυλλις που γνωριζω ειναι θεα!!! :-P