20061121

αυτό το άτιμο

Χειρότερο από το να νοιώθουμε την μοναξιά σε όλο της το μεγαλείο είναι να έχουμε κάποιον πλάι μας και να τον κάνουμε να νοιώθει ότι δεν είναι ούτε στο τόσο σημαντικός στη ζωή μας.
Το τέρας μέσα μου μπορεί να το κάνει αυτό... μπορεί να βρει και τις δικαιολογίες..
Όταν θα κοιταχτεί στον καθρέφτη δεν θα υπάρχει λόγος αιτία και αφορμή.. μόνο το τέρας μέσα μου.
Έρχεται η ώρα που κοιτάμε βαθιά. Βλέπουμε την αλήθεια μας από άλλη μεριά και δεν είναι τόσο αλήθεια όσο νομίζαμε.
Έρχεται η ώρα που είμαστε αρκετά σοφοί για να δεχτούμε το παρελθόν, να το ρουφήξουμε, να το καταπιούμε.
Έρχεται η ώρα που το αύριο είναι χτες και μένει εκείνο το άτιμο "δεν πρόλαβα" να με τυρανάει.



Όμορφες μουσικές, μου θυμίζουν δρόμο.

5 σχόλια:

deadend mind είπε...

δεν είμαι σίγουρη αν σε "έπιασα", αλλά έχω την αίσθηση -και την ελπίδα, για να ειμαι ειλικρινής- ότι είσαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό σου και υποτιμάς αυτά που δίνεις στον άλλον. έστω και αν αυτός ο άλλος δεν έχει κερδίσει όλο το είναι σου. το λέω αυτό γιατί κανένας άνθρωπος δεν δημιουργεί ανιδιοτελείς σχέσεις. πάντα κάτι δίνουμε και κάτι παιρνουμε. αν εσύ περνούσες στον άλλον ότι σου είναι τρελά ασήμαντος, θα έφευγε, έτσι δεν είναι;
σόρι αν είμαι εκτός θέματος.
φιλιά

deadend mind είπε...

ουπς! αυστηρή έπρεπε να πω :)

mario είπε...

Καλημέρα mind, δεν είναι αυστηρότητα, είναι μια καινούρια αλήθεια.
Να είσαι καλά:)

Marina είπε...

Αυτό το "δεν πρόλαβα" με τσάκισε. Και οι απέραντες δικαιολογίες.
Πρόλαβα
απλά οι δικαιολογίες επεκράτησαν της λογικής.

Και ποτέ δεν έρχεται η λήθη αναίμακτα

mario είπε...

εγώ πάλι Μαρίνα, κρυβόμουν για καιρό πίσω από χιλιάδες δικαιολογίες:))
να είσαι καλά.