ο βράχος της ανάσας

κάπου κοντά βρίσκεται ο βράχος της ανάσας
δε φαίνεται πολύ καλά αλλά υπάρχει
είναι αυτός που θα σε αφήσει να πάρεις αναπνοή για να του τη χαρίσεις αμέσως μετά.. δώρο στο απέραντό του
στ αλήθεια υπάρχει
δε φαίνεται πολύ καλά αλλά.. εκεί είναι

το 8

θα σε φτάσω

και θα σε περάσω

επειδή

το θέλω πολύ

αυτή τη στιγμή

εκεί ήταν για μέρες
νύχτα μέρα ψηλά
αψηφώντας νόμους και κανόνες
φώναζε.. όλα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή
ψιθύριζε.. όλα μπορούν να συμβούν αυτή τη στιγμή

γύρω

Τα βλέπω όλα γύρω
Πόσο σε σειρά είναι
Όλα δουλεύουν ρολόι
Τόσο διαβολεμένα καλά που νοιώθω τύψεις όταν κοιτάζω το κενό μου..




151106

05:00

λίγων στιγμών άνθρωπος
καθαρός όσο τίποτα, τρυφερός, ανίσχυρος μέσα στην παντοδυναμία του
ο πιο αγνός, ο πιο αθώος
θεϊκό πλάσμα με χάρτινες πατουσίτσες και σφιχτές λιλιπούτειες γροθιές
κλειστά μάτια που βάζουν όλη τους τη δύναμη ν ανοίξουν, ν αντικρύσουν το πρώτο φως της πρώτης μέρας που λες ξημέρωσε μόνο και μόνο γι αυτό
το πιο μικροσκοπικό στόμα του κόσμου στέλνει φιλιά κόκκινα στο σύμπαν ρουφώντας άτσαλα τροφή
το θαύμα μπροστά μας
λάμπει ολόκληρο λευκό φως που μας τραβά σαν πεταλούδες
σκορπά καινούριες ανάσες, αέρας φρέσκος, ζωντανός
θα σου χαρίσω χρώματα
να βάφουν την ζωή σου ζωηρά
όλη μου την αγάπη
να γίνει κουράγιο, να γίνει δύναμη

όνειρο

Είδα όνειρο πως ήμουν αόρατη
Ήμουν μια ματιά ζωντανή και περίεργη δίπλα σε φωτιά με ανθρώπους γύρω της
Μιλούσα και δεν με άκουγε κανείς, έσπρωχνα να καθήσω και δεν κουνιόταν κανείς
Αργά και ήσυχα αγκάλιαζα τα πάντα με το βλέμμα μόνο και εκείνο αφού έψαξε όλους.. στάθηκε εκεί
Γαντζωνόταν στο μικρό δάχτυλο του δεξιού χεριού και αργά ανέβαινε ως το αυτί, καθόταν στα δυο στρογγυλά σκουλαρίκια και έκανε κούνια απαλά για ώρα πολύ
Έμπαινε στο στόμα η ματιά και ακολουθούσε το δρόμο του αέρα
Σαν χάδι τρυφερό το πέρασμά της, ζεστό, απαλό
Παντού ακούμπησε, δεν υπήρξε τριχούλα που να μην χτένισε, δέρμα που να μην ένιωσε, κίνηση που να ξέφυγε, μορφασμός που να πέρασε απαρατήρητος
Χάιδεψε το πρόσωπο άπειρες φορές
Ξεκινούσε ταξίδι η ματιά πάνω του
Άρχιζε από εκείνη τη μικρή τούφα καφέ μαλλιά που όταν δεν κάνει κύκλους γύρω από τον εαυτό της ξεκουράζεται στην άκρη του μετώπου, κατρακυλούσε στη ράχη της μύτης, σταματούσε στην άκρη ροζ χειλιών και κρατούσε ισορροπία όποτε αυτά μιλούσαν
Γλιστρούσε και έπεφτε μερικές φορές, κατρακυλούσε στο λαιμό και τότε το κατάπινε το φάντασμα της πέτρας που κρεμόταν εκεί
Ζεστασιά και ανακούφιση
Όμορφο όνειρο σαν αληθινό

χωρίς κλικ

Άπειρα μάτια κοιτάζουμε ίδιες οθόνες την ίδια στιγμή
λόγια, σκέψεις απλώνονται γράμμα γράμμα
λέξεις, παράπονα, ιδέες, όνειρα μπλέκονται και βγάζουν νόημα
άψυχο όλο
άψυχο το μέσο
ένα κλικ και φανερώθηκες παραμένοντας κρυμένος για πάντα μπορεί
Βάζω τα μέσα μου σε ένα άψυχο μέσο και τα περιφέρω
Να ήταν και τα μάτια έτσι
να έγραφαν τα λόγια και να τα μετέφερε το βλέμμα.. με ένα κλικ
κι όχι να χαμηλώνει έντρομο μπροστά στις αλήθειες που θα φανερώσει
Να έφτιαχνε το στόμα τις λέξεις τις καινούριες, τις νεογέννητες
και να τις άφηνε να βγουν, να μιλήσουν
κι όχι να παλεύουν στην άκρη της γλώσσας με τις παλιές, τις δοκιμασμένες και να κατρακυλούν φοβισμένες αφήνοντάς τες να νικήσουν
δειλή
δειλοί

άκουσα

In a manner of speaking

Nouvelle Vague

έφυγε

ευχαριστώ

καρδούλα μου

- Η καρδιά μου είναι μικρή
έχει χρώμα κόκκινο, μπλε και μαύρο… πιο πολύ μαύρο είναι
ανοιγοκλείνει συνέχεια με δύναμη και κάνει τρομακτικό θόρυβο..
δεν μου αρέσει και πάρα πολύ
αλλιώς την είχα σκεφτεί εγώ…
είναι άσχημη μάλλον…
πώς σου ήρθε και με φωνάζεις καρδούλα σου και καρδούλα σου συνέχεια…?

συμβουλή

- Τον συμβουλεύεις συνέχεια.. γι αυτό θυμώνει
είναι ολόκληρος άντρας πια κι εσύ τον βλέπεις σπάνια..
δεν έχεις ιδέα για την καθημερινότητά του..
μην τον συμβουλεύεις..
άκουσε τον μόνο.. πιο πολλά θα κερδίσεις..
- Ωραία συμβουλή..

με λέει αγάπη του..

17 χρόνια μετά

γεια

ξένο

Αυτό που λέγεται εαυτός μπορεί να γίνει μισητό όσο τίποτα στο κόσμο
Μπορεί να γίνει απροστάτευτο και το μόνο που ακούγεται είναι λόγια παρηγοριάς
Να είναι εσύ μα και τόσο ξένο
Να μπαίνεις μέσα του, να γλυστράς απαλά σαν να γεννήθηκες γι αυτό και να μη χωράς
μετά μπορεί να γίνει το μοναδικό που σε κάνει να κοιμάσαι ήσυχα τα βράδια

απάτη

Αυτούς που αγαπάμε θα πληγώσουμε πιο πολύ
Αυτούς που συμπαθούμε θα στεναχωρέσουμε πρώτα
Απάτη η αγάπη
Αύριο είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου
Φως παντού για ώρες
Κι όμως.. το θερινό ηλιοστάσιο είναι ο θάνατος του Ήλιου

μύρισε ο αέρας έρωτα

Τον παρακολουθώ προσεκτικά.. διακριτικά, ήσυχα
Ήξερα πόσο πολύ του άρεσε, το κατάλαβα αμέσως μόλις τους είδα μαζί
Τυχαία αγγίγματα, τρυφερές ματιές, τραγούδια ερωτικά, ταξιδιάρικα, αφιερώσεις, ραβασάκια
Τον είδα να την πολιορκεί, να γίνεται εμμονή η ιδέα να την έχει δικιά του
Είδα και κείνη να κολακεύεται, να χαμογελάει αμήχανα, να τον χαϊδεύει με τα μάτια της όταν νόμιζε δεν κοιτάει κανείς
Τους είδα να περπατούν αγκαλιά χαμένοι σε μαγικό κόσμο, να ζητούν απομόνωση και να μην φτάνουν οι ώρες της μέρας να πουν όσα θέλουν
Ένιωσα πότε ήταν η στιγμή που φιλήθηκαν και έπαιρνα βαθιές ανάσες όταν ήμουν κοντά τους.. μύριζε ο αέρας έρωτα
Στα 17 ο έρωτας μυρίζει αλλιώς… πλημμυρίζει το σύμπαν
Όταν βρίσκεται κανείς ανάμεσα σε ερωτευμένα 17χρονα θυμάται όσα νόμιζε ξεχασμένα.. ξαναζεί μέσα από αυτά την μαγεία
Η χαρά της ζωής
Όμορφα πράγματα

θα με αγαπάς?

Θα με αγαπάτε αν σας λέω όσα θέλετε να ακούσετε?
Θα με κάνετε παρέα αν σας παρουσιαστώ όπως με φαντάζεστε?
Θα είστε ήσυχοι πως είμαι καλά στα μυαλά μου αν σας περιγράψω σαν ζωή μου αυτό που ονειρεύεστε κρυφά για δικιά σας?
Αν με σπρώξω, τσαλακωθώ και μπω όπως όπως σε όσα είστε σίγουροι πως χωράω, θα με δεχτείτε πάλι κοντά σας?
Θα σταματήσετε να με φοβάστε αν ταιριάξω πολλές γαργαλιστικές λεπτομέρειες στην ψεύτικη πραγματικότητα που σας σερβίρω?
Κι εγώ? Θέλω να σας εξαπατήσω τόσο?
Θα έχει νόημα η αγάπη σας αν ξέρω ότι την έχω κατασκευάσει εξ αρχής?
Μήπως ό,τι κι αν κάνω θα συνεχίσετε να κουνάτε το κεφάλι κάθε φορά που φεύγω?

τα διόδια

Έπαιζαν παρέα για καμιά ώρα περίπου
Διάλεγαν αριθμούς στη τύχη.. τρεις ο ένας και τρεις ο άλλος
Ο τρελός ταξιτζής και ο ήρεμος συνταξιούχος αστυνομικός έγιναν φίλοι μέσα στο πρακτορείο και ταίριαξαν τόσο που μοιράστηκαν την τύχη τους εκείνο το βράδυ
Παρακολουθούσαν τις κληρώσεις σχολιάζοντας χαλαρά και έδειχναν να το διασκεδάζουν
Έλεγαν ιστορίες παλιές για τσόγους τρελούς κάπου κάποτε που έχασαν πολλά λεφτά ή κάποια άλλη φορά που πέρασε η τύχη και τους έκλεισε το μάτι βιαστική
Αρχίζει μια νέα κλήρωση και ένιωσα την αγωνία τους από μακριά..
-Το 6 λείπει, άκουσα τον ταξιτζή να λέει σιγανά σα να μην ήθελε να τρομάξει την μπαλίτσα που κρατούσε τα λεφτά τους μέσα της
-Και το 6 ήρθε, λέει ο συνταξιούχος αστυνομικός γελώντας δυνατά
Έχεις λεφτά να μας πληρώσεις, Μαρία? ρωτάνε και οι δυο μαζί και όταν τους είπα ναι, άρχισαν να κάνουν σχέδια…
-700 ο καθένας.. δεν είναι άσχημα
-Θα πληρώσω το νοίκι να ηρεμήσω κι εγώ κι η σπιτονοικοκυρά μου και τα υπόλοιπα θα τα παίξω χωρίς να έχω άγχος, λέει ο ταξιτζής
-Θα τα βάλω στην άκρη να μαζεύονται όσα έχω πάρει σιγά σιγά γιατί έτσι πάρει χαμπάρι η γυναίκα μου πόσα έχω παίξει θα με κρεμάσει, λέει ο συνταξιούχος αστυνομικός
-Ναι, ναι, συμφωνούσαν περιμένοντας να μετρήσω τα λεφτά τους
-Ρε συ Δημήτρη… έχεις όρεξη να πληρώσεις διόδια απόψε?
-Να περάσω από το σπίτι μου πρώτα
Οκ, συμφώνησαν και έφυγαν για Λουτράκι

ο εφιάλτης

Είδα έναν εφιάλτη χτες....
έναν τρομερό, απαίσιο εφιάλτη
ξύπνησα ιδρωμένος και πολύ αγχωμένος…
Είπε λέει η δασκάλα ότι πρέπει να είμαστε στο σχολείο στις 5 το πρωί κι εγώ σκεφτόμουν πόσο δυσκολεύομαι να ξυπνήσω την κανονική ώρα... πώς θα τα καταφέρω τόσο πρωί?
Είχα αγωνία να μη με πάρει ο ύπνος και προσπαθούσα να μείνω ξύπνιος.. αλλά με πήρε…
και ξύπνησα στις 6 τρομαγμένος κι εσύ μου είπες ότι τώρα δεν προλαβαίνω να πάω σχολείο..
Ένιωσα τόσο άσχημα και βαριόμουν.. συνέχεια σκεφτόμουν τι θα έκαναν οι φίλοι μου..
Και μετά γίνεται χειρότερο γιατί το απόγευμα λέει είδα τον Μιχάλη και μου είπε ότι είμαι χαζός που δεν πήγα…
Η δασκάλα μας είχε ετοιμάσει έκπληξη… μια εκδρομή στη θάλασσα… και πήγαν όλοι.. εκτός από εμένα..
Τρομερός εφιάλτης.. ο χειρότερος που έχω δει.. χειρότερος κι από τα μαύρα πουλιά με κεφάλια κοριτσιών…


Παναγιώτης, 9