20060405

ασήκωτη


Αυτό το ημερολόγιο ίσως να μην είναι για κόσμο, αυτός είναι και ο λόγος που δεν το έχω βάλει σαν λινκ στα σκιάγματα.
Είναι κάτι σαν υπόθεση δυο τριών ανθρώπων.
Ή είναι απλά το μυαλό μου που θέλει να το βλέπει έτσι.
Ντρέπομαι μερικές φορές για μένα.
Όταν γονατίζω ντρέπομαι ειλικρινά, δεν επιτρέπεται να χαμηλώνω το κεφάλι.
ξυπνάω, βλέπω τον ήλιο έξω και σκοτεινιάζω
Τι φταίει?
Αυτά που χάθηκαν? Ή αυτά που ξέρω ότι δεν θα δω ποτέ?
Βαριά η μέρα σήμερα, σχεδόν ασήκωτη... ή δεν επιτρέπεται να το λέω αυτό?
Αν πω ότι τα αντέχω όλα θα νοιώσω καλύτερα?

7 σχόλια:

newManifesto είπε...

μπορεί και να νοιώσεις λίγο χειρότερα

mario είπε...

μπορεί και να το πιστέψω όμως ή ακόμα χειρότερα να το κάνω και πράξη..
ευχαριστώ που ήρθες ως εδώ μανιφεστο.

northaura είπε...

όχι ίσως άμα πεις αυτά που δεν αντέχεις όμως

Marina είπε...

Συνήθως όταν λέμε τα πράγματα με το όνομά τους νοιώθουμε πρός στιγμήν καλύτερα.
Μετά λίγο χειρότερα
Ωσπου να έρθουν τα καινούργια πράγματα που πρέπει να ονοματισθούν

mario είπε...

καλησπέρες και ευχαριστώ

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Very nice site! »